De wereld zit vol met jaloezie, hebzucht en egoïsme. Heel poëtisch allemaal, maar zo zit het nou eenmaal in elkaar. Het leven is k#t, zwaar k#t. Maar dat is hoe het leven is.

Als je aan iemand je gevoelens verteld ziet diegene het altijd door zijn eigen bril. Jij vind dat een probleem aan heel de wereld ligt, een ander schuift het op een groepje personen. Iedereen kijkt door zijn eigen bril. Iedereen ziet alles anders.

Vol met gedachten, vol met jaloezie, hebzucht en egoïsme. De wereld is er haast te klein voor. We willen het liefste het beste voor onszelf, maar eigenlijk willen we ook dat de andere er niet onder lijdt.

Soms zou ik willen dat iedereen elkaar begreep en dat er vrede was. Maar wat dan? Zou dan alles opgelost zijn? Zou dan alles goed zijn? Of toch niet?

Joanne

Hallo allemaal,

Hoe is het er vandaag mee? Nou met mij wel. Vandaag is weer zo'n dag als alle dagen in het jaar. 's Ochtends sta je op en 's avonds val je in slaap. Deze dag begon ook zo. Ik stond op, het eerste wat ik zei was "Wuuuh". Dat is vaak het eerste wat ik zeg. 's Ochtends dan, hè.

Daarna begon mijn gehaaste gedeelte. Ontbijten, douchen en zo nog veel meer. Ik kwam natuurlijk veel te laat buiten, iedereen stond al buiten. Nou ja, iedereen... Twee mensen. Jessica en Suzanne. We fietsten naar gym, voor mij een probleem omdat mijn fiets een beetje dood is.

Nu zit ik op school. Te typen aan deze blog. Saai, maar het moet. Zo is het leven, oneerlijk en gemeen. Dus vandaar. Tot ooit, want je weet het maar nooit in deze gemene wereld xD.

Joanne